Die Gefäße stehen zum Bemalen bereit. Ihre Anzahl ist begrenzt. Ich zögere den Moment hinaus das dünne Eis zu betreten. Jeder Tropfen zählt. Das richtige Quäntchen Empfindsamkeit entscheidet zwischen Bewahren oder Verwerfen. Stille Freude, wenn es fließt. Erleichterung, wenn der Brand gelungen ist. (Karin Bablok)

Karin bablok - PORSELEIN-UNICATEN

GEVOELIG EN VERADELIJk

Porselein is gevoelig maar ook verraderlijk zegt de in Hamburg gevestigde keramiste Karin Bablok (1964, Duitsland). Porselein wil goed verzorgd en behandeld worden. Zowel bij het draaien als bij het drogen en stoken. Bablok speelt er mee en als ze wint, en dat is gelukkig meestal het geval, dan ontstaan er dunne, transparante en uiterst spannende objecten. Aan de buitenkant en aan de binnenkant gedecoreerd, waardoor een afbeelding op twee niveaus ontstaat en die zich in al zijn elegantie openbaart wanneer je het werk vanuit meerdere standpunten bekijkt. Bablok verbindt de binnenruimte met de buitenkant.

decoratie

Geïnspireerd door de kracht van de Amerikaanse abstract expressionist Franz Kline, de sculptuur van Eduardo de Chillida, Action Painting, Minimalisme en invloeden uit de Japanse en Koreaanse cultuur ontstonden verschillende benaderingen; van geometrische decoratie tot die van het vrije gebaar. Doorslaggevend en een constante in haar werk  is het contrast van zwart Basaltglazuur en het wit en de transparantie van het porselein, hoewel de laatste tijd voorzichtig wat kleur wordt toegevoegd.

In de laatste 20 jaar heeft Bablok dunne, doorschijnende unieke vaas en bekervormen gemaakt. Heldere vormen als dragers van een krachtige decoratie. Het is schoonheid, charme en magie die haar werk typeert.

“Des Menschen erstes Wort war A und hieß fast alles was er sah: z.B. Fisch, z.B. Brot, z.B. Leben oder Tod.” (Christian Morgenstern)

MONIKA DEBUS: IN ZOUT GESTOOKT

Gestolde gedichten

“They carry just enough making and markmaking. Any more, of anything, would dilute them. They are simple. They are just enough. They are poems solidified’. Gestolde gedichten noemt André Hess (Craft Potters Association) het prachtige gereduceerde werk van de keramiste Monika Debus (1961, Duitsland). Treffender kan het werk van deze oorspronkelijke keramiste niet omschreven worden.

Zoutglazuur

Het werk van Debus richt zich naast het bouwen van de vorm voor een groot deel op de ‘tekening’ van het oppervlak. Haar kleiobjecten zijn haar ‘canvas’. Toeval speelt hierin een zekere rol. Want bij een zoutstook op een lage temperatuur (1140º C) veranderen kleuren en worden penseelstreken zichtbaar. Technisch gecompliceerde zaken die niet altijd vooruit te plannen zijn maar tot prachtige resultaten kunnen leiden onder de ervaren hand van de kunstenaar.

Debus combineert verschillende invloeden uit de kunstgeschiedenis tot een uitermate overtuigende expressieve vormgeving en een welhaast zinnelijke esthetiek.

Naast een ode aan het ambachtelijke is het míjn poging om aan te tonen dat, in weerwil van de heersende tijdsgeest, het gebruik van oude vormen niet aan kracht hoeft te verliezen. Hiermee verkies ik de confrontatie met de welig tierende vooroordelen rondom de (gedraaide) potvorm.
(Job Heykamp)

JOB HEYKAMP: HOUTASGLAZUUR EN ENGOBE

Meesterdraaier

Job Heykamp (1954) maakt ‘klokbekervormen’, kommen, dekselpotten, schalen en vazen. Zeer uitgesproken en krachtige vormen die in hun helderheid een ondubbelzinnige logica lijken te volgen. Heykamp is een meesterdraaier.
Na de eerste stook, de zogenaamde biscuitstook, werkt hij vervolgens aan de huid die uiteindelijk het voor zijn werk zo kenmerkende resultaat oplevert: een ruw gekrast oppervlak in aardkleuren dat prehistorisch aandoet. Grafische totaalvormen, ritmisch en vol beweging.

Sgraffito techniek

De traditionele gebruikskeramiek-vormen worden zo bij Heykamp drager van emotie.
Op de buitenkant van zijn werkstukken brengt hij een mengsel aan van houtasglazuur, toegevoegde metaaloxides en engobes, een gepigmenteerde kleislib. In de opgebrachte glazuurlaag ‘schildert’ hij door erin te krassen, te schrapen en te kerven. Een techniek die sgraffito wordt genoemd. Delen worden afgedekt en weer van een nieuwe laag voorzien. Tot de beslissing valt om het decoratieproces te stoppen en het werk voor een laatste keer gestookt wordt op 1260º C.
Het resultaat is een huid met een krachtige reliëfwerking en verrukkelijke gelaagdheid.

 

In mijn tekeningen wordt abstract hyperrealistisch, wordt beweging stilte, wordt spontaniteit anticipatie, wordt realiteit illusie. (Paul Moses)

PAUL MOSES: HYPERREALISTISCHE ABSTRACTIE

Autonome tekening

Al sinds enkele decennia kent de tekening als zelfstandig kunstwerk, als autonoom kunstwerk, zowel bij kunstenaars als bij het publiek een toenemende belangstelling. De kwaliteit en de diversiteit ervan in Nederland mag er dan ook wezen. En dat is eigenlijk logisch, want er is bijna geen medium te bedenken dat zo direct is. De hand lijkt de gedachten direct te volgen.

Prikkelen

De tekeningen van de in Frankrijk geboren maar in Amsterdam woonachtige kunstenaar Paul Moses zijn op het eerste gezicht verwarrend. Want wat laat hij eigenlijk zien? De zintuigen en gedachten worden geprikkeld maar een oplossing wordt niet gelijk geboden. Is het een foto of een unieke tekening, is het abstract of figuratief?

Betekenis geven is afhankelijk van het kunstwerk, niet andersom. Met woorden uitleggen of theoretiseren gaat voorbij aan de stilzwijgende rijkdom van de nieuwe grotere en kleinere tekeningen van Moses en zal deze nooit kunnen doorgronden. Het is beter om er zelf voor te staan en ‘zinnelijk’ te begrijpen. Want wat in taal gescheiden is, kan in een beeld in elkaar over gaan. Na elkaar wordt naast elkaar, tegenstrijdig wordt gelijktijdig.